1. Umieszczam papier na podłożu, do którego może posłużyć specjana płyta lub duży tkarton. Następnie przy użyciu odpowiednich odcinków taśmy maskującej wyznaczam do okoła granicę obrazu. Dzięki temu krawędzie portretu pozostaną czytelne, co ułatwia oprawę pracy w ramę.

2. Korzystam z mojego projektora (Artograph Opaque). redukuję "rzut"obrazu do pożądanych rozmiarów, a następnie przy użyciu miękkiego czarnego ołówka (5b lub 6b) rysuję kontury. Obrys jest delikatny ale na tyle dokładny, by złapać właściwe proporcje. Pozostałe szczegóły dopracowuję zerkając bezpośrednio na zdjęcie.

Jeśli nie posiadasz projektora, możesz przenieść obraz ze zdjęcia stosując technikę siatki. To żmudna i narażona na popełnianie błędów procedura, więc daj sobie trochę czasu, i pilnuj by oczy nie straciły punktu odniesienia jakim jest fotografia. Ważne jest by szkic został wykonany poprawnie, gdyż w ogromnym stopniu wpływa to na gotowy obraz.

3. Mieszam kolory w równych częściach, ciepły szary z czarno-ciemnoczerwonym, następnie dodaję kilka kropli nieprzejrzystej białej farby aż do uzyskania właściwej równowagi.

Upewnij się, że wymieszanej farby wystarczy aby zakończyć portret. Zazwyczaj przygotowuję buteleczkę o pojemności 100ml koloru jakiego będę używał najwięcej.

Zaczynam malować bardzo luźno wokół twarzy delikatnie prusząc, dając tym samym dobry podkład pod ostateczny kształt.

Bardzo ważne jest, aby umieścić zdjęcie, które mamy odwzorować, w bezpośrednim zasięgu wzroku, tak by cały czas można było na nie spoglądać.

Cały czas używając tego samego koloru powoli buduję kształt twarzy. Farbę nakładam dosyć szerokim strumieniem z pewnej odległości od papieru.

Ważne jest, aby pamiętać, że jeśli rozpocznie się malowanie od położenia najciemniejszych tonacji ciężko będzie poprawić ewentualne błędy.

7. Po dopełnieniu szarości przeżucam się w okolice nosa.

Tutaj trzeba bardzo uważać, bo można przesadzić z cieniowaniem i zamiast wysunąć nos do przodu możemy go łatwo spłaszczyć.

Cały czas pamiętajmy o tym by konfrontować fotografię z tym co malujemy.

Co jakiś czas odsuwajmy się od obrazu , by popatrzeć na naszą prace z większej odległości.

8. Tym razem powracam do szaro-ciepłej barwy , nadal buduję tonację. Następnie przechodzę do cieniowanych partii przyciemniając je jeszcze bardziej, warstwa po warstwie.

Staram się zostawić trochę więcej światła w jasnych obszarach, ale nie za dużo- tak aby nie trzeba było używać białe farby.

11. Rozcieńczam trochę nieprzezroczystej białej z wodą (50/50 mix) i pryskam na włosy oraz brodę w celu ich podkreślenia. Robię to delikatnie, tak żeby nie przesadzić. Kontynuuję proces przejść tonalnych z szarości do bieli aż do momentu uzyskania odpowiedniej równowagi, nie spuszczając jednocześnie oka z fotki.

Ten krok musi być dopracowany przed położeniem wierzchniej warstwy farby nadającej twarzy bliki

Następnie dopełniam całośc cieniutkimi (szarymi i białymi) , aż do uzyskania zadowalajacego mnie wyniku.

Obrazek przedstawia gotowy portret w czerni i bieli.

Jeżeli jesteśmy zadowoleni zatrzymujemy się na tym etapie. Jeśli jednak efekt nas nie zadowala zawsze możemy dodać kolor.

12. Nałożenie barwnych blików pozwoli wam na szybkie uzyskanie kolorowego realistycznego obrazu.

Po pierwsze, stosuję mieszankę (pół na pół) czerwonej farby z wodą dodając kilka kropel żółtej złotej (golden yellow).

Tego miksu użyłem do pokolorowania bandany. Nakładałem kilka wastw aż uzyskałem efekt, który mnie zadowolił.

14. W końcowym etapie bardzo delikatnie nakładam nierozcieńczoną magent'ę wokół nosa, policzków i warg. Dzięki temu malowane obszary staną się nieco cieplejsze co lekko je uwypukli.

Już na sam koniec delikatnymi "nakłuciami" spryskuję brodę odrobiną ultramyryny. Nieprzezroczysta biel zyskuje wtedy więcej "przestrzeni tonalnej".