Co można uzyskać obdzierając goldwinga ze skóry? Głupie pytanie. Oczywiście szkielet i to nie byle jaki.

Po tym zabiegu motocykl zmienił charakter ze spokojnego i dostojnego obieżyświata w zadziornego draga. Tadek- właściciel goldasa zdecydował się na tak drastyczną zmianę wizerunku i powierzył wykonanie motocykla Szatanowi i Jugowi. Ten pierwszy odpowiedzialny był za dostosowanie konstrukcji kredensa do nowej wizji. Jugo zajął się karoserią i malowaniem. Motocykl został doszczętnie okrojony z niepotrzebnych części czyli pozostała rama z silnikiem. Koła również są oryginalne ale zostały poddane modyfikacjom. Przednie ma poszerzoną piastę, tylne natomiast zostało poszerzone na obręczy. Silnik o pojemności 1500 cm3 w pełni zadowala właściciela i pozostał nietknięty. Wydechy powstały jako wynik połączenia prostoty z dobrym wyglądem i w efekcie uzyskano klasyczne proste strzelby, można by nawet powiedzieć armaty.

Cała zabawa zaczyna się jak zaczniemy oglądać karoserię hondy. Zbiornika paliwa został zaadaptowany z innego japończyka i poddany modyfikacjom tak, by pasował do zamierzonej linii motocykla. Z górnej części baku wyłania się trupia czacha. Bazą do tej buźki była górna część z układu kostnego człowieka dodawana do periodyku popularno-naukowego w formie modelu. Zarówno ta główka, jak i czachy znajdujące się na bokach motocykla oraz błotnikach zostały wykończone ze szpachli. Dla Jugo była to żmudna robota ale najbardziej pracochłonne było szlifowanie każdego zakamarka w oczodołach, między zębami i wszędzie tam gdzie fałdki szpachli utrudniały dojście z papierem ściernym. Lakier na motocyklu dobierany był metodą doświadczalną. Najpierw powstała krwistoczerwona wersja lakierowania, później zmieniono barwę na ciemniejszą i dodano cieniowanie przy płaskorzeźbach. Malowanie motocykla wieńczy wykonana aerografem miło uśmiechająca się trupia główka.

Funkcję reflektora pełni rzeczywistych rozmiarów aluminiowa czacha z soczewkami zamiast oczu. W podobnym stylu zostały dobrane lusterka podtrzymywane przez obdarte ze skóry ręce. Tylna lampa również nie pozostawia wątpliwości z jakim motocyklem mamy do czynienia. Tak więc, jadąc za lub przed Tadkiem, jesteśmy obserwowani przez biało lub czeronooką czachę. Brak polerki na reflektorze oraz lusterkach nadaję smaczku i zadziorności w porównaniu z lustrzanie ugrzecznioną powierzchnią tylnej lampy. Zegary zostały zminimalizowane jak tylko się to dało i umieszczone w dwóch małych kielichach na górnej półce. Szeroka kierownica zwieńczona jest przez małe aftermarketowe migacze.
Poza głównymi przeróbkami i elementami przekształcającymi goldasa w trupiego draga, w motocyklu dokonano wielu zabiegów nadających charakter takich jak masywne półki czy przednie zawieszenie w szklankach. Mimo zastosowania silnika, który uniemożliwia wysunięcie nóg do przodu, pozycja kierowcy jest bojowa i nie mniej wygodna. Motocykl podczas jazdy prezentuje się dzięki temu bardziej drapieżnie i nie pozwala nikomu przejść obok obojętnie.

modyfikacje: wszystko oprócz ramy i silnika

Artykuł pochodzi z czasopisma customowego studiodrag

www.studiodrag.pl