Chciałbym zaprezentować własne doświadczenie związane ze szlifem / polerką igły. W tym "fotostory" polerowana jest igła 0,4 . Na początek chciałbym uczulić was na jedną rzecz. Po zamontowaniu igły w mini-szlifierce pod żadnym pozorem nie włączajcie jej , jeśli nie trzymacie pewnie igły przy jej ostrzu.

Niestety- igła wyślizgnęła mi się z palców i w ułamku sekundy obracając się odchyliła od osi obrotu, by z impetem uderzyć w podłoże, na którym miała być szlifowana. Efekt był taki, że z igły zrobiło się dosłownie szydełko.

Na szczęście udało mi się ją wyprostować, ale o tym innym razem.

Na początek przygotowałem sobie papier ścierny P800 i P1500. Nakleiłem go na twarde podłoże (w tym wypadku zeszyt A4 w twardej okładce). Ogólnie podłoże może być jakiekolwiek, byle było twarde i odpowiednio duże, by stabilnie leżało na blacie. Przykleiłem go zwykłą taśmą papierową. Następnie lekko zwilżyłem go wodą, aby igła nie grzała się zbytnio podczas szlifowania.

Tą samą taśmą owinąłem igłę , aby swoją grubością pasowała do elementu mocującego w mini-szlifierce (ja swoją kupiłem w markecie za kilkadziesiąt złotych).

Przygotowaną igłę zamontowałem w mini-szlifierce.

Mini-szlifierkę ustawiłem na najniższe obroty. Urządzenie trzymałem prawą ręką. Do trzymania igły użyłem wacika do demakijażu, który właśnie miałem pod ręką ;) Zauważcie, że nie trzymam bezpośrednio igły, tylko owinięty wokół niej wacik, który jest przyciśnięty od spodu do podkładki (zeszytu). Wacik sam w sobie utrzymuje (prowadzi) igłę trochę ponad powierzchnią podkładki. Sprawdźcie sami jaki kąt ma zaostrzona powierzchnia igły by w miarę świadomie prowadzić ją po papierze ściernym. Kiedy jestem pewny uchwytu, włączam maszynę. Przesuwam szlifierkę (delikatnie przyciskając igłę do papieru ) do przodu i do tyłu (patrząc na zdjęcie - w górę i w dół). W ten sposób zmienia się kąt szlifowania igły, która jest na tyle miękka na samym koniuszku, że się lekko poddaje (w ten sposób przy okazji prostuję igłę). Mówiąc dokładniej im mniej wystaje igła z wacika - tym większy tworzy kąt z podłożem i odwrotnie. Przesuwając igłę mam pewność, że przeszlifowałem całą jej powierzchnie. Ta czynność zajmuje mi około 2 minuty.

Dokładnie tą samą czynność wykonuję na papierze P1500.

Teraz pozostaje ostateczne wykończenie. Użyłem do tego pasty średniościernej oraz tego samego wacika. Trochę pasty nakładam na wacik i lekko go zwilżam wodą, aby poprawić poślizg igły.

Uważajcie bo igła potrafi okręcić wokół siebie watę z wacika. Oczywiście nie włączam mini-szlifierki puki nie mam pewności, że igła nie wyskoczy mi z ręki. To naprawdę potrafi zaboleć, nie tylko fizycznie ale również duchowo, gdy igła przywali najpierw po palcach następnie po blacie, wymykając się spod kontroli. Czynność tą powtarzam kilkukrotnie, zmieniając położenie igły w waciku, oczywiście przy wyłączonej mini-szlifierce.

Oto efekt końcowy mojej pracy. Igła jest idealnie wypolerowana. Szczerze mówiąc nie spodziewałem się że polerka może tak bardzo ograniczyć przywieranie farby do igły. podczas pracy z detalem, polerka jest nieodzowna. Życzę powodzenia w polerowaniu waszych igiełek ;)

Jeżeli macie inne, własne rozwiazania lub doświadczenia zapraszamy do podzielenia się nimi na forum.